02.06.2020, 20:22

80 Öncesini Milliyetçilik değil, Dinsizlik endişesi ve devlet refleksi üzerinden okumak gerekir.

80 ÖNCESİNİ MİLLİYETÇİLİK DEĞİL DİNSİZLİK ENDİŞESİ VE DEVLET REFLEKSİ ÜZERİNDEN OKUMAK GEREKİR 


Bu ülkede hiçbir fikir müstakil ve yerli değildir. Milliyetçilik devşirme, İslâmcılık devşirme, Sol, Marksizim, Maoculuk, Avrasyacılılık, hep devşirme. Hele "Komünizm tehlikesi" belirince bunların kendilerine yabancı müttefikler bulması. II. Mahmud gibi, "denize düşüp yılana sarılmış" hepsi de. Bu kusurdur; bu sorgulanmalarını ve ayıklanmalarını gerektirir. Ama Dadaş amcanın elinde değnekle "gulhuvallah ve fâtiha" üzerinden sokak arasında Müslümanlık testi yaptığı, sarkık bıyıklı Ülkücülerin Dokuz Işık'tan, kurtarılmış bölgelerdeki yeşil parkalı devrimcilerin Politzer, diyalektik materyalizm ve Nazım şiirlerinden sigaya çektikleri bir dönemde safını kim hakkıyla belirleyip ve içeriğini bilip tam manasıyla seçebilmiştir. Bir tarafta Allahsızlık ve dinsizlik getireceği düşünülen bir peykin taraftarları, diğerinde Marshall ile başlayan süt tozunun beslemesi maneviyatçılar. Nimeti inkâr küfürdür. Oysa milliyetçilik iddiasında bulunanların evvelâ "Yankee go home" yahut "Hoşt ulan köpek" demesi gerekirdi. Ama o değil midir ki, kâfir aslen küfr-i nimet olandır. 


Milliyetçi, muhafazakâr, İslamcı bütün siyasî yapıların oval ofisten özel hatla aranmayı, ABD seyahatlerini birer fetih ve tarihî hâdise diye vermelerini, yalnız doların gücü ile ilişkilendirmeyin. Bu kara sevdanın başka saikleri de vardır. Muhafazâkârlarımız, yüzünü günde beş kez Ka'beye dönüyorsa, Reagan ve Thatcher'dan beri en az on kez de İngiltere ve ABD'de dönmekte; Allah'a kul olmakla Neo-muhafazakârlığın tanrılarına ABD olmayı da aynı şerefle benimsemektedir. Zira bir mün'im-i hakikî varsa bir de sermayenin mutlak sâhibi, siyasetçilerimizin hâmisi Beyaz Saray ve Kraliçe Hazretleri mevcuttur. Öte dünyada Allah'a hesap vermenin endişesini taşıyanlar, tabiatiyle bu dünya için de acaba Beyaz Saray ne der diye bezbol sopasını kafaya yemeyi cehennemden daha büyük bir azap sayar. Öte yanda cennet, cehennem, huri, zebani varsa bu dünyada da IMF, para fonları, büyük sermaye grupları vardır. Beyaz Saray'da Başkanı görmek, kraliçenin iltifatına mazhar olmak cemâlullahla müşerref olmakla neredeyse eş değer görülür; başkanla görüşmek ayrı bir tonla yer alır mümtaz muhafazakâr basınımızda. Bakmayın siz heyt huytlara; o şefkatten uzak kalmış, başı okşanmamış, yanağından makas alınmamış minik çocuğun haşarılığıdır. Okşanınca yine munisleşir. Türk muhafazakârlığının Amerika ile ilişkisi, 1950'den beri Katolik nikâhı üzerinedir. 


Dünya üzerinde yerlilik iddiasında olan hiçbir fikir o dönemde bu iki kutuptan biri tarafında saf tutmakdan uzak kalmamıştır. Türk Edebiyatı Dergisi'ne retrospektif ve anakronik bir bakış söylediğiniz. Dönemiyle birlikte değerlendirmek gerekir. Dergi İslâmcı değil maneviyatçı ve milliyetçidir. Ve o dönem İslâmcı-Türkçü münevverlerin (dikkat edin münevverler, ayak takımı değil) ittifakı, komünizmle mücadeleden beslenir. Ve ilginçtir; çoğu münevver asker yolu gözleyip yapılan darbeyi Fetihle, darbeci paşaları da Alparslan ile Fâtih ile Yavuz ile kıyaslar (Buna Kabaklı, M. Ergin, İ. Kafesoğlu, Tanerî gibi milliyetçiler ve FETÖ ile medreseden yakın arkadaşı, sonradan "Cengiz-i fitne-engîz imamı" denilen Kırkıncı gibi Nurcular da dâhildir). Ve ilginç, hepsi de paternalisttir.


Bugünden ve bugünün zaviyesinden eleştirmek ve yaftalamak kolay. Amerikan beslemesi fikirler elbet çok var. Türk-İslâm Sentezi (ki çok yanlıştır), eğer Neo-muhafazakârlıktan ayırarak düşünür iseniz çok yanılırsınız. Ve hazindir, o ehrama hep birlikte taş taşımış milliyetçi, mukaddesatçı, İslâmcı muhafazakârlarımız... Evvelâ Albay'ın rolü meşkuk. Ama Rus beslemeleri de var. Bekâ vadisinde gerilla eğitimi alan solcular da... İslâmcılar'da da İhvan-ı Müslimin, İran beslemesi. Ama bahsettiğiniz dergide bana bir tane İhvancı veya İrancı söylem söyler misiniz?


Ülkücülerin İslâmcılaştırılması ifadesi de sorgulanmalı. 12 Eylül'de içeriye girenler arasında İslâmcılığı benimseyenlerin ve daha sonra milliyetçiliği küfür olarak nitelendirenlerin sayısı mebzul miktarda. Milliyetçiliklerini câhiliye dönemi olarak görenler de öyle. Bugün Türk Edebiyatı dergisine dönüp dikkatli bir göz ile okursanız milleti ve maneviyatı ile barışık, dinsizliğe karşı rafine bir İslâm yaratılmaya ve bir Alperen (BBP'nin temsil ettiği değil) nesli yetiştirilmeye çalışıldığı görülür. Eli kalem tutan, okuyan ve fikren beslenmek isteyenlerin müracaat ettiği, Anadolu'nun en ücra köşelerine kadar yayılan ve çoğu Ülkücüye mektep olan yer, Kabaklı merhumun Türk Edebiyatı'dır. Dergiye bir bakın, bugün Türkçü, milliyetçi, ülkücü eli kalem tutan pek çok ismi, pek çok entelektüeli ve akademisyenimizi orada bulursunuz.


Mimarlardan biri de Albay'ın Ülkücü gençlerin eğitimi işini bizzat ricâ ile tevdi ettiği, "vatan anne" bilip hürmet ettiğimiz merhûme Sâmiha Ayverdi Hanımefendi'dir. Ülkücü gençliğin 80 öncesi eğitim programını hazırlayan, 9 Işık'a göre ülkeyi dokuz gruba bölüp eğitim müfredatının içeriğini belirleyen odur. Türkçülüğe sokulan, zerkedilen İslâmcılık dediğiniz; Osmanlı'nın temsil ettiği rafine İslâm'dır. Bitlis'in Hizancı, Adıyaman'ın Menzilci, İran'ın devrimci, Mısır'ın ihvancı ve Arap dünyasının Baasçı İslâm'ı değildir. O dönemin müşterek milliyetçi, İslâmcı ve mufakazakâr reflekslerini değerlendirirken komünizmi ve devletin bekası endişesini mutlak göz önünde bulundurmak gerekir. Bu tehlike Ülkücüsünü, Selametçisini, Işıkçısını, Akıncısını, Nurcusunu, Menzilcisini ilh. aynı safta toplamıştır. Şer'e karşı ittifak bütün farklılıkları geçici bir süre durdurmuştur. Birbirlerinin söylemlerinden, inançlarından, itikatlerinden ve fikirlerinden etkilenmişlerdir. Albay'ın "sağla gecikmiş kavga" söylemi bunun bir göstergesidir. Bugün için bir şey yapılmak isteniyorsa, özgün ve müstakil olunmak isteniyorsa öncelikle bir yapısökümüne ihtiyaç vardır.


Daha da ilginç olanı dinsizliğe karşı Papa ile ittifak kurmak isteyen ve bu işin mimarlığını üstlenen ilk isimlerden birinin Said-i Kürdî oluşudur. Onun Papa'ya mektubunu okumanızı öneririm. FETÖ'nün Papa'nın elini öpmesinin altında da o hürmetkâr mektup vardır. Bir dönem eğer Nurcular Ülkücülerce hoş görülüp, başları okşanmış ise nedeni, şer'e karşı bu ittifakta ve Kürdî'nin bu mimarlığında aranmalıdır.


İkinci neden ise Tarih anlayışlarının müşterek olmasıdır. Muhafazakâr, milliyetçi, İslâmcı bütün tarih anlatıları, tarihin başlangıcı için farklı milatları benimsemiş olsalar dahi hepsi devletçi, ulü'l-emirci, din ü devlet ve mülk ü milletçi, paternalisttir. Bunları birbirinden tefrik etmek, hele yakın döneme, Cumhuriyet dönemine yaklaştıkça çok zordur. Tarih, hele Osmanlı tarihi şanlı geçmiş, bir mefâhir hazinesidir. Uzak ve yakın geçmiş istisna, hepsinde de rol modeller müşterektir. Haydi size bir ipucu vereyim; Buğra'nın Osmancık'ını, Özkişi'nin Köse Kadı'sını, Atsız'ın Deli Kurt'unu, Ayverdi'nin Türk Tarihinde Osmanlı Asırları'nı, Erol'un Ciğerdelen'ini Bahadıroğlu'nun Merhaba Söğüt'ünü yahut Sunguroğlu'nu, Mısıroğlu'nun ve Müftüoğlu'nun eserlerini karşılaştırarak ve dediğim gözle okuyun; hiçbir fark göremeyeceksiniz. Tahir'in dişileştirdiği Devlet Ana bir tık farklıdır. Ama onda da d.şşaklı bir ana vardır. Gidin Anadolu'nun Ülkü Ocaklarına; Mısıroğlu'ndan, Müftüoğlu'ndan, Işıkçıların Seadet-i Ebediyyesinden ve o beyaz kapaklı cins cins kitaplarından bol miktarda bulursunuz. Mısıroğlu'na, Şimşirgil'e, Ekinci'ye kızanların onları besleyen eserlere Ocaklarında yer vermesi de mucib-i hayrettir.  


Ülkücülerin en büyük kusuru; İstiklâl Marşı'nın ilk iki kıtasını ezberden okuyan ve hele "din ü devlet mülk ü milleten bahseden" herkesi milliyetçi sanmalarıdır. Oysa bu ezber Millî Eğitim'in marifeti; paternalist söylem ise epistemik tarihlerin ve tarihçilerin eseridir. Kandırılmaya, iç içe geçişlere, ittifaklara, müşterek hareket etmeye çok müsaittir. Bütün muhafazakâr ve milliyetçi yapılar için tarih, öncelikle bir inanç alanıdır. Kitabî değil; şifahî ve menkıbevî bir İslâm'ı benimseyenler için tarihe iman etmek çok daha işlevseldir. Üstelik küreselleşmeden bahsedildiği, rolleri büyük sermaye gruplarının belirlediği bir çağda üç cihanda at koşturan, çağ açıp çağ kapayan atalarımız bla bla bla,.... Ezcümle, açın youtube'dan Ata Demirer'e pek benzeyen Şeyh Mehmet Pelhivanlı'nın sohbetlerini, bâhusus "Türk-İslâm birliği" videosunu izleyin. O söylemde, tarih anlayışınızı rahatsız edecek bir şey var ise, boynum kıldan incedir. Şimşirgil'in sarıklısı, sakallısı ve göbeklisi. Üstelik daha nurani, daha sevimli ve daha beliğ. Bazen "işe bak sen" tekrarına düşüyor, lâkin Şimşirgil de hâlâ Boyabatça konuşuyor ve Osmanlı'yı yücelteceğim diye hakikatleri bir bilim adamına yakışmayacak şekilde tahrif edebiliyor. Ama ikisi de özünde mev'ize ve menkıbe anlatıyorlar. Pehlivanoğlu'nun sohbetlerini dinlerseniz, Kayı'yı, Otağ'ı okumanıza lüzum yoktur. 


Hamiş: Bugün de hiçbir ideolojimiz, hiçbir fikrimiz yerli, millî ve özgün değildir. Olmasını da beklemeyin zaten. Ayıklamak, tartmak ve bir mizana vurmak o ideolojiyi benimseyen ve sorgulayanların vazifesi. Sorgulamıyorsanız "yaşasın sloganlar."

Yorumlar (0)
19°
açık
Namaz Vakti 21 Nisan 2021
İmsak 04:37
Güneş 06:11
Öğle 13:08
İkindi 16:53
Akşam 19:56
Yatsı 21:23
Puan Durumu
Takımlar O P
1. Beşiktaş 34 72
2. Fenerbahçe 34 69
3. Galatasaray 33 65
4. Trabzonspor 34 59
5. Hatayspor 34 53
6. Alanyaspor 34 52
7. Gaziantep FK 33 51
8. Sivasspor 34 51
9. Karagümrük 34 50
10. Göztepe 35 47
11. Rizespor 34 42
12. Antalyaspor 35 42
13. Konyaspor 34 41
14. Malatyaspor 33 37
15. Ankaragücü 33 37
16. Kasımpaşa 34 37
17. Kayserispor 34 35
18. Başakşehir 33 33
19. Gençlerbirliği 34 32
20. Erzurumspor 34 31
21. Denizlispor 33 26
Takımlar O P
1. Giresunspor 31 63
2. Adana Demirspor 31 61
3. Samsunspor 31 61
4. Altay 31 57
5. İstanbulspor 31 57
6. Altınordu 31 53
7. Ankara Keçiörengücü 31 49
8. Ümraniye 31 47
9. Tuzlaspor 31 47
10. Bursaspor 31 43
11. Bandırmaspor 31 39
12. Boluspor 31 38
13. Balıkesirspor 31 35
14. Adanaspor 31 34
15. Menemenspor 31 31
16. Akhisar Bld.Spor 31 26
17. Ankaraspor 31 23
18. Eskişehirspor 31 8
Takımlar O P
1. Man City 32 74
2. M. United 32 66
3. Leicester City 31 56
4. West Ham 32 55
5. Chelsea 31 54
6. Liverpool 32 53
7. Tottenham 32 50
8. Everton 31 49
9. Arsenal 32 46
10. Leeds United 32 46
11. Aston Villa 30 44
12. Wolverhampton 32 41
13. Crystal Palace 31 38
14. Southampton 31 36
15. Newcastle 32 35
16. Brighton 31 33
17. Burnley 32 33
18. Fulham 33 27
19. West Bromwich 31 24
20. Sheffield United 32 14
Takımlar O P
1. Atletico Madrid 31 70
2. Real Madrid 31 67
3. Barcelona 30 65
4. Sevilla 31 64
5. Villarreal 31 49
6. Real Betis 31 48
7. Real Sociedad 31 47
8. Granada 30 39
9. Levante 31 38
10. Celta de Vigo 31 38
11. Athletic Bilbao 30 37
12. Osasuna 31 37
13. Cádiz 31 36
14. Valencia 31 35
15. Getafe 31 31
16. Deportivo Alaves 31 27
17. Huesca 31 27
18. Real Valladolid 30 27
19. Elche 31 26
20. Eibar 31 23