Cihangir İslam'ın kardeşi CHP'nin 'tükenişini' yazdı ''Elde kalan şey CHP olmayacak"

Eski Saadet Partili çiçeği burnunda CHP'li Cihangir İslam'ın partiye katılışına tepkiler her çevreden sürüyor. CHP'de istifalara varan itirazlara Cihangir İslam'ın kardeşi Cem Sahir İslam da katıldı. Ağabeyinin adını anmadan CHP'ye katılımını değerlendiren Sahir İslam, CHP'nin bir zamanlar dövdüğü kesimlere bel bağlamasını "tükeniş" olarak niteledi. Yakında zamanda ortada CHP diye bir şey kalmayacağını belirten Sahir İslam, "Kopacak kızılca kıyameti şimdiden duyar gibi değil miyiz?” dedi..

GÜNDEM 11.03.2021, 00:00 11.03.2021, 00:19
Cihangir İslam'ın kardeşi CHP'nin 'tükenişini' yazdı ''Elde kalan şey CHP olmayacak"

Saadet Partisi’nden istifa eden Cihangir İslam'ın CHP'ye katılması ana muhalefet partisini 7 şiddetindeki deprem olmuşcasına sallıyor. Bazıları bekleyip görmeyi tercih etsede çok güçlü seslerden itirazlar yükselmeye başladı bile. Hatta sadece ses vermeyip tepkisini fiile döküp partiyle yollarını ayıranlar da var. 

Sosyal medyada da durum çok iç açıcı değil CHP adına. Sessiz çoğunlukların ne diyeceği ise ancak sandıkta görülecek gibi.  Peki, Cihangir İslam'ın cephesinde durum nasıl derseniz orada da durum CHP'den farksız. Bu savruluş Cihangir İslam'ın en yakınlarını rahatsız etmiş görülüyor. 

CHP'ye katılan Cihangir İslam'ın kardeşi Cem Sahir İslam, medyamidas adlı internet sitesindeki yazısında ağabeyinin adını anmadan bu katılımı ele aldı.  CHP'nin dün dövdüklerinden medet umar hale gelmesini 'tükeniş' olarak niteleyen, Cem Sahir İslam’ın yazısının ilgili bölümü şöyle: “Geçmişin kudretli CHP’si içine girdiği, geri dönüşsüz tükeniş sürecinin iliklerine kadar farkında ve bunu saçmalama düzeyinin artışından anlıyoruz. Artık sadece Kemalist tabanını değil, elde kalan daha marjinal ve veya sebepsizce adanmış tabanını da çileden çıkaracak işler yapıyor. Yakın zamanda ya ortada CHP diye bir şey kalmayacak veya o elde kalan şey artık CHP olmayacak. Bugün, özellikle bu sürecin önemli kırılmalarından biri olacak

Bünyesinden, geçmişinde misyonu CHP’nin önünü açmak olan, cunta ve benzeri yapıları tasfiye eden ve etmekte olan TSK’nın aslî vazifesine dönmesi ve onu da hakkını vererek yapması CHP’ye hafakanları musallat etmeye yetiyor. Yani ordudan artık o vesayete yeşil ışık yok. Aynı şekilde Yargı da eskisi gibi değil ve CHP’den talimat beklemiyor. Hal böyle olunca geriye akademi ve üniversite gençliği, bir de yeni müttefikler kalıyor. Rektör ataması sonrasındaki olaylarla gündeme gelen Boğaziçi Üniversitesi’nin önüne, peşine kattığı, örgüt mensuplarıyla gelen CHP İstanbul İl Başkanı Canan Kaftancıoğlu, üniversite avlularının artık eskisi gibi, kendileri için birer yolgeçen hanı olmadığını görünce CHP’nin gardı iyice düştü. CHP’den, Muharrem İnce kaynaklı istifaların da başladığı şu dönemde, elde tek yol olarak yeni müttefikler bulmak kalıyor

Kendisi hariç herkesle arası geçmişte bozulmuş, ülkede kendinden gayrı ‘dövmediği’ kesim kalmamış bir parti olan CHP, işte o geçmişte çektirdiği kişilerden bugün medet umar hale geldi. Davete icabet edeceklerin Stockholm Sendromu’na duçar olup olmadığı bir yana partinin, ömrünü uzatmak için yaptığı bu canhıraş hareketler onun tükenişini iyice hızlandıracak. Kopacak kızılca kıyameti şimdiden duyar gibi değil miyiz?”

İŞTE O YAZININ TAMAMI

Geçmişin kudretli CHP’si içine girdiği, geri dönüşsüz tükeniş sürecinin iliklerine kadar farkında ve bunu saçmalama düzeyinin artışından anlıyoruz. Artık sadece Kemalist tabanını değil, elde kalan daha marjinal ve/veya sebepsizce adanmış tabanını da çileden çıkaracak işler yapıyor. Yakın zamanda ya ortada CHP diye bir şey kalmayacak veya o elde kalan şey artık CHP olmayacak. Bugün, özellikle bu sürecin önemli kırılmalarından biri olacak.

Şimdi, önümüzdeki günlerde daha çok örneğini göreceğimiz ve “yok daha neler” diyeceğimiz çığırından çıkmış hallerini bırakalım da partinin kolu kanadı nasıl budandı da böyle çırpınmaya, çırpındıkça kan kaybetmeye başladı, ona bakalım.

Önce Biraz Tarih

27 Mayıs yaklaşırken CHP, bir yandan öğrenci olaylarının altyapısını hazırlayarak kışkırtıyor, diğer yandan akademisyenleri mobilize ediyor, en önemlisi yargı mensupları ve ordu üst düzeyinin orkestrasyonunu icra ediyordu. CHP matbuatıysa, her birinin sonradan yalan olduğu ortaya çıkan, DP aleyhine akıl almaz haberleri kamuoyunun üzerine boca ediyordu. Tüm bunlar olurken CHP, doğrudan ortada gözükmüyor, başka aktörlerle, kimi zaman tek parti döneminde defterini dürmeye çalıştığı figürlerle yol alıyor, izini belli etmemeye çalışıyordu. Ama elbette kokusu kalıyordu.

Öyle ki CHP, siyaset doğal akışında gitse, DP’nin gerçekten siyasî hataları masaya yatırılsa, makul şeyler söylense belki bir nebze lehine çevirebileceği atmosferi elinin tersiyle itiyor, gerginliğin dozunu artırıyordu. Çünkü aslında devlet aygıtında güçlü yer tutmuş yandaşlarının nefretinin kamuoyunca benimsenmesini arzuluyor ve 27 Mayıs’ın taşlarını bu yolla döşemek istiyordu. Çünkü “adalet” diyordu ama bir intikam için yanıp tutuşuyordu. 

Peki Neden?

Çünkü sadece bir askerî müdahaleyle DP’yi indirmeyi değil, sonrasında seçim yoluyla yeniden iktidara gelmeyi hedefliyordu. Hem devlet bürokrasisindeki etkinliğini kaybetmemesi hem de halk nezdinde çoğunluğu eline geçirmesi lazımdı. Zira devlet memurlarının, asker/sivil bürokrasinin kahir ekseriyeti hâlâ CHP’liydi ama şu seçim denen “bela”  başlarına “musallat” olmuştu ve halk mütemadiyen reyini DP’ye veriyordu.

Ne Yapmalıydı?

O halde önce DP’den, ne pahasına olursa olsun kurtulmalı, eş zamanlı olarak da DP’lileri “sokağa çıkamayacak” hale getirircesine itibarsızlaştırıp kamuoyu sempatisini kendi yönüne çevirmeliydi. Böylelikle “memur partisi” CHP, eski günlerine dönecek ve ülkenin varlığını kendi sınıflarına aktaracaktı.

Peki, Ne Oldu? 

Ama gerek darbenin öncesindeki yalan kıyma makinesi haberleri olsun gerekse Yassıada’daki başlıkları dahi itibar zedelemek üzere kurgulanmış davalar olsun ne DP sempatisini azalttı ne de CHP’ye 1973 seçimlerine kadar gün yüz gösterdi. 

Öyle ki 1957 seçimlerinde aldığı %41 oy bile, 27 Mayıs sonrası seçimlerde 1961’de %35’e 1965’te %28 lere (aynı seçimde AP %53), 1969’da %27’lere kadar düşmüştü. Oyunun bütün kuralları adeta onun lehine yeniden düzenlenmiş olmasına ve bütün sahne onun için dekore edilmesine rağmen oy kaybetmişti. Ülkenin “mirasyedi şımarık çocuğu” ne yapsanız dikiş tutturamıyordu. Buna rağmen, bürokrasideki CHP baskınlığı hiç zayıflamadı, aksine muhkem hale geldi.

Bu tabloyu 1973 ve 1977 seçimlerinde Ecevit rüzgârı değiştirdi. Yani CHP’nin kendi klasik siyaseti hiçbir işe yaramadı, değişim öneren ve daha doğal kurallarla oynayan siyaset ilerleme sağladı. Gelin görün ki o bile 12 Eylül’den önceki son Senato üçte bir yenileme seçimleri ve yerel seçimlerde aşınmaya başlamıştı. Çünkü can çıksa huy çıkmıyordu; CHP bildiğimiz CHP’ydi.

Gelelim 2007 Krizine

2002 sonunda iktidara gelen AKParti’nin kamuoyu araştırmalarındaki oy oranı hızla yükselmiş %50’lere yaklaşmıştı. Dahası, Cumhurbaşkanlığı seçimi vardı ve TBMM’de yapılacaktı ki orada da açık ara çoğunluk AKParti’deydi. 

Ve sırasıyla 367 tartışması, 27 Nisan e-Muhtırası ve Cumhuriyet Mitingleri’nin startı veridi. Ülke bir girdaba sokulup bir oldubittiye getirilmek istendi. Akademi, hukuk bürokrasisi ve ordudaki vesayetçi çevreler adeta paslaşarak gol atmak istiyorlardı. Neyse ki olmadı. Olmadı ama mitinglere yoklama alınan askeri lojmanlar, kürsüde “ne şeriat ne darbe” diyen Türkan Saylan’ın konuşmasının kesilmesi, “Ordu Göreve” pankartları tarihe geçti ve tabii ki mitingleri düzenleyenlerin sonraki dönemlerde CHP’de aldığı milletvekillikleri de.

2013 ve Sonrası

Adeta elindeki bir tuzlukla 27 Mayıs öncesi öğrenci olaylarına, 2007’de Cumhuriyet Mitingleri’ne koşan CHP, bu defa Gezi Parkı’nda sahne alıyor, her türlü desteği veriyor, birkaç defa parti bayrağıyla alana gidiyor, belediye başkanları vasıtasıyla hareketi yurda yaymaya çalışıyor. Akademisyen kanadıysa final erteleyerek, öğrencilerini peşine takıp giderek “buradayım” demeye çalışıyor.

2013 sonunda 17-25 Aralık yargı kumpasında, yakın zaman kadar (güya) kanlı bıçaklı olduğu FETÖ ile açıktan iş tutmaya başlıyor, FETÖ’cü kurum ve şirketlerin adeta önünde yatarak bu ittifakı resmîleştiriyordu.

Ve son sahne: 15 Temmuz gecesi, CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu, ”darbe olursa üzerine ben çıkarım” dediği tankların önünden seğirtip (en iyi niyetli yaklaşımla) Bakırköy’de bir apartman dairesinde “bekle-görcülük” oynuyor.

Bugün

Önce bir araştırma sonucu verelim. Aradan geçen bunca seneye rağmen, devlet memurları arasında CHP’li oranı, CHP’nin genel seçim oy oranından 10 puan fazla; AKPartili oranıysa AKParti’nin genel seçim oy oranından 10 puan geride. (Kaynak: Mustafa Şen-GENAR). Yani bürokraside hâlâ CHP’nin ağırlığı var ve AKParti’nin devlet memuru istihdam politikası öyle “tarafgir” filan değil (istese bunca yıldır kökünü kazırdı, kazımamış).  

Bünyesinden, geçmişinde misyonu CHP’nin önünü açmak olan, cunta ve benzeri yapıları tasfiye eden ve etmekte olan TSK’nın aslî vazifesine dönmesi ve onu da hakkını vererek yapması CHP’ye hafakanları musallat etmeye yetiyor. Yani Ordu’dan artık o vesayete yeşil ışık yok. Aynı şekilde Yargı da eskisi gibi değil ve CHP’den talimat beklemiyor. Hal böyle olunca geriye akademi ve üniversite gençliği, bir de yeni müttefikler kalıyor. 

Rektör ataması sonrasındaki olaylarla gündeme gelen Boğaziçi Üniversitesi’nin önüne, peşine kattığı, örgüt mensuplarıyla gelen CHP İstanbul İl Başkanı Canan Kaftancıoğlu, üniversite avlularının artık eskisi gibi, kendileri için birer yolgeçen hanı olmadığını görünce CHP’nin gardı iyice düştü. CHP’den, Muharrem İnce kaynaklı istifaların da başladığı şu dönemde, elde tek yol olarak yeni müttefikler bulmak kalıyor.

Kendisi hariç herkesle arası geçmişte bozulmuş, ülkede kendinden gayrı “dövmediği” kesim kalmamış bir parti olan CHP, işte o geçmişte çektirdiği kişilerden bugün medet umar hale geldi. Davete icabet edeceklerin Stockholm Sendromu’na duçar olup olmadığı bir yana partinin, ömrünü uzatmak için yaptığı bu canhıraş hareketler onun tükenişini iyice hızlandıracak. Kopacak kızılca kıyameti şimdiden duyar gibi değil miyiz?  

CEM SAHİR İSLAM

Yorumlar (0)
19°
açık
Namaz Vakti 18 Nisan 2021
İmsak 04:41
Güneş 06:14
Öğle 13:09
İkindi 16:53
Akşam 19:53
Yatsı 21:20
Puan Durumu
Takımlar O P
1. Beşiktaş 33 71
2. Fenerbahçe 33 66
3. Galatasaray 33 65
4. Trabzonspor 34 59
5. Alanyaspor 34 52
6. Hatayspor 33 50
7. Gaziantep FK 32 50
8. Sivasspor 33 50
9. Karagümrük 33 49
10. Göztepe 34 46
11. Antalyaspor 34 42
12. Konyaspor 33 41
13. Rizespor 33 39
14. Malatyaspor 33 37
15. Ankaragücü 33 37
16. Kasımpaşa 33 36
17. Kayserispor 33 34
18. Başakşehir 32 33
19. Erzurumspor 34 31
20. Gençlerbirliği 33 31
21. Denizlispor 33 26
Takımlar O P
1. Giresunspor 31 63
2. Adana Demirspor 31 61
3. Samsunspor 30 58
4. Altay 30 54
5. İstanbulspor 30 54
6. Altınordu 30 52
7. Ankara Keçiörengücü 31 49
8. Tuzlaspor 31 47
9. Ümraniye 30 44
10. Bursaspor 30 43
11. Bandırmaspor 30 39
12. Boluspor 30 35
13. Adanaspor 30 34
14. Balıkesirspor 30 32
15. Menemenspor 30 31
16. Akhisar Bld.Spor 30 25
17. Ankaraspor 30 23
18. Eskişehirspor 30 8
Takımlar O P
1. Man City 32 74
2. M. United 31 63
3. Leicester City 31 56
4. West Ham 32 55
5. Chelsea 31 54
6. Liverpool 31 52
7. Tottenham 32 50
8. Everton 31 49
9. Arsenal 31 45
10. Leeds United 31 45
11. Aston Villa 30 44
12. Wolverhampton 32 41
13. Crystal Palace 31 38
14. Southampton 31 36
15. Newcastle 32 35
16. Brighton 31 33
17. Burnley 31 33
18. Fulham 32 26
19. West Bromwich 31 24
20. Sheffield United 32 14
Takımlar O P
1. Atletico Madrid 30 67
2. Real Madrid 30 66
3. Barcelona 30 65
4. Sevilla 30 61
5. Real Sociedad 30 47
6. Real Betis 30 47
7. Villarreal 30 46
8. Granada 30 39
9. Levante 30 38
10. Celta de Vigo 30 37
11. Athletic Bilbao 30 37
12. Cádiz 30 35
13. Valencia 30 34
14. Osasuna 30 34
15. Getafe 30 30
16. Huesca 30 27
17. Real Valladolid 30 27
18. Elche 30 26
19. Deportivo Alaves 30 24
20. Eibar 30 23